FysioStiens • Truerderdyk 9 • 9051 JB STIENS • Tel: (058) 257 52 50 • e-mail: info@fysiostiens.nl

Over Uitstralingspijn en Toon Hermans

Ergens in de vorige eeuw had Toon Hermans het in een van zijn conferences over een man die pijn had. De man zei: “Als ik hier druk, dan doet het daar pijn.” De zaal lag blauw, want dat kon niet. Pijn ver weg van de plaats waar je drukt. Of toch?

Naar relaties tussen pijnplaats en pijnbron hebben veel mensen in de (para)medische wereld gezocht en die zoektocht is nooit klaar. Een van de mensen die veel belangwekkende verbanden heeft gevonden is Mrs. Janet Travell (1901-1997). Zij was een Amerikaanse internist die veel onderzoek heeft gedaan naar pijnpatronen uit overbelaste spieren. Door bij veel vrijwilligers (het is maar wat je leuk vindt..) veel verschillende gezonde spieren te injecteren met een zoutoplossing bracht zij in kaart welke spier bij irritatie waar pijn geeft. In overbelaste spieren bleken drukpunten te zijn, die specifieke uitstralingspatronen oproepen. Deze punten worden myofasciale triggerpoints genoemd: een zeer drukgevoelig punt in een verharde streng in de spier.

Hoe kan dat nu, pijn op een andere plaats dan waar je drukt? Vanuit de pijnlijke drukplaats (triggerpoint) gaat er via de zenuw een signaaltje naar het ruggenmerg, daar wordt dat signaal doorgegeven aan een zenuw richting hersenen. Bij dat doorgeven wordt het signaal (vooral als het een sterk signaal is) ook aan andere, in de buurt liggende, zenuwen doorgegeven. Ik vergelijk het wel eens met het vullen van zo’n hard plastic ijsklonten bakje. Twee rijen van 6, je laat het middelste vakje boven vollopen en het water stroomt over de binnenwandjes in het aangrenzende vakje. Zo kan dus bijvoorbeeld een geïrriteerde bilspier pijn in het gehele been geven. Druk op het triggerpoint in die geïrriteerde bilspier geeft dan extra pijn op de bekende plaats.

Die man in het verhaal van Toon Hermans was zo gek nog niet!

Cor Doornbos

Fysiotherapie Filosofie

Het leven is een continu leerproces. Een willekeurige greep uit deze week:

- van collega Anouck heb ik iets geleerd over fascia mobilisaties: hoe maak je de laag tussen huid en spierweefsel bewegelijker en neem je daarmee een bron van irritatie weg.
- van stagiaire Geert hoe je balansoefeningen kunt doen met zo ongeveer alles dat je kunt vinden onder zo ongeveer alle matten.
- van een neuroloog uit Heerenveen hoeveel een aantal neurologische ziektebeelden (Parkinson, PSA, Alzheimer, en nog een paar) op elkaar lijken in hun oorzaak (eiwitstapeling in de hersenen) en toch zo verschillend zijn in hun uiterlijke kenmerken. Dat er dus geen harde grenzen zijn tussen de verschillende ziektebeelden.

En of het nu voor de kwaliteit van mijn werk als fysiotherapeut goed is of niet, de stof van het tentamen filosofie van onze jongste dochter is me het meest bijgebleven. Het ging over moraal en de verschillende stromingen daarin. Houdt u vast: deontologie (je doet het goed als je bedoeling goed is), utilisme (het gaat om de gevolgen van jouw keuzes/handelingen) en deugdenleer van Aristoteles (eerlijk gezegd begreep ik dat stukje niet zo goed dat ik het kan samenvatten). Ook nog een element erin: het gaat om het grootste positieve effect voor een zo groot mogelijk aantal mensen (en in sommige stromingen ook dieren en planten).

Ik ontkwam er niet aan dit nu en dan mee te nemen in de gesprekken van de afgelopen week. Een week waarin de 45-ste president van de Verenigde Staten werd beëdigd.

Volgens mijn echtgenote kan ik het beter een ontdekkingsreis noemen dan een leerproces. Vaak heeft ze gelijk….

Cor Doornbos

Etalagebenen vanaf 1 januari in basisverzekering

Positief nieuws voor mensen met zogenoemde etalagebenen! Vanaf 1 januari 2017 wordt de beste zorg voor deze patiëntengroep – 37 behandelingen bij een gespecialiseerde ClaudicatioNet fysiotherapeut - vergoed uit de basisverzekering. Uit recente wetenschappelijke studies blijkt dat mensen met etalagebenen nog altijd te snel worden gedotterd of een bypass operatie ondergaan. Jaarlijks verwijden vaatchirurgen en radiologen de bloedvaten met een dotterbehandeling bij zo’n zesduizend patiënten.

“Niet nodig”, zegt fysiotherapeut en fysiotherapiewetenschapper Anouck Bletterman van FysioStiens. Ze reageert daarmee op recent onderzoek van het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven. “De acute pijn, veroorzaakt door slagaderverkalking in de benen, kan veiliger en net zo goed worden verholpen door intensieve looptherapie onder begeleiding van een gespecialiseerde ClaudicatioNet fysiotherapeut. Die aanpak scheelt de patiënt een operatie met risico’s en wordt vanaf 1 januari ook vergoed uit de basisverzekering.”

Ruim 25.000 mensen in Nederland krijgen jaarlijks de diagnose claudicatio intermittens, in de volksmond ook wel ‘etalagebenen’ genoemd. Etalagebenen worden veroorzaakt door een vernauwing van de slagaders, waardoor er te weinig zuurstof beschikbaar is voor de beenspieren. Dit geeft tijdens het lopen pijnklachten in één of beide benen. Die pijn is zo hevig dat mensen moeten stoppen met lopen. In rust neemt de zuurstofvoorziening weer toe en neemt de pijn af. Patiënten met etalagebenen moeten dus noodgedwongen pauzeren vanwege deze pijnklachten. Ze proberen dit vaak te verbergen door net te doen alsof ze een etalage bekijken; vandaar de naam etalagebenen.

Bij looptherapie wordt niet alleen het pijnlijke been behandeld, maar deze behandeling heeft ook een positief effect op het andere been en de algehele conditie. “Mensen met etalagebenen moeten leren om ‘door de pijn heen te lopen’,” aldus Anouck. “Dat is een hele stap, maar met de juiste begeleiding goed te doen. Niet alleen de fysieke inspanning kost energie; ook de noodzakelijke leefstijlverandering vraagt de nodige aandacht. Stoppen met roken, een actieve leefstijl, gezonder eten en trouw medicatie innemen zijn vaste aspecten die ter sprake komen tijdens het behandeltraject.”

ClaudicatioNet heeft de laatste jaren gebouwd aan een landelijk netwerk van 1800 fysiotherapeuten die getraind zijn in het begeleiden van mensen met etalagebenen. De dichtstbijzijnde therapeut bij u in de regio vindt u op de digitale Zorgzoeker van ClaudicatioNet: www.etalagebenen.nl/zorgzoeker. Binnen FysioStiens zijn patiënten met etalagebenen welkom bij Anouck Bletterman. Wilt u zich aanmelden of heeft u vragen? Schroom dan niet om contact op te nemen.

ParkinsonNet Congres 2016

Afgelopen vrijdag was ik op het ParkinsonNet Congres in Zwolle. Een jaarlijks gebeuren, het ene jaar centraal in Utrecht en het andere jaar drie regionale congressen in de regio. Ditmaal dus het regio congres. De ziekte van Parkinson verloopt bij iedere patiënt anders, maatwerk in de behandeling is dus essentieel. Omdat er momenteel veel onderzoek gedaan wordt naar het ontstaan en de behandeling van de ziekte van Parkinson is het belangrijk bij te blijven. Wat heb ik opgestoken:

Punt voor Parkinsoni>

In zo’n Punt voor Parkinson is een multi-disciplinair team van specialisten op het gebied van Parkinson beschikbaar en wordt door dit team de behandeling van een patiënt geoptimaliseerd.

Recent onderzoeki>

Er is onderzoek naar nieuwe medicatie die kan verhinderen dat de mogelijk verantwoordelijke eiwitten (alfa synucleine) voor het ontstaan van Parkinson de cellen binnen kunnen komen. Ander onderzoek gaat over de invloed van de darmflora (welke beestjes leven er in onze darmen) op het ontstaan van Parkinson. Een niet optimaal werkende darm zou het mogelijk maken dat schadelijke eiwitten via zenuwbanen naar de hersenen getransporteerd worden en die kunnen daar schade aanrichten. Zoals het vaak gaat bij dit type onderzoek: van belang voor de toekomst. De patiënten van nu zullen er waarschijnlijk weinig meer aan hebben. Anders is dat bij nieuwe toedieningsvormen van medicijnen: een pleister onder de tong, of een heel klein pompje dat een veel gelijkmatiger medicijn toediening mogelijk maakt zonder steeds een groot apparaat aan een holster.

Wat op mij deze dag het meeste indruk heeft gemaakt, heeft weinig met wetenschap te maken. Het was het verhaal van Henk Blanken. Hij is journalist en heeft sinds een paar jaar Parkinson. Hij schreef er een boek over: Pistoolvinger, Parkinson en de schoonheid van het verval. Vanuit het perspectief van de patiënt schreef hij dit boek. Hij heeft verteld over het proces van fysieke aftakeling en stukken voorgelezen uit zijn boek. Indrukwekkend, aangrijpend, het heeft me geraakt, hij heeft me geraakt.

Afsluiter was een presentatie van Rico Schuijers, sportpycholoog en begeleider van onder andere de nationale dames hockey ploeg. Zijn presentatie “Begeleiden, coachen en motiveren van mensen met een chronische aandoening” ging vooral over taalgebruik. Wat bedoel je als je zegt: ik moet, ik probeer of Als …. Wat als je dit vervangt door willen/kiezen voor en kunnen/durven en doen. Volgens mij hoef je geen chronische aandoening te hebben om je mind-set van moeten naar willen en van proberen naar durven en doen te veranderen. Ga ik morgen proberen, uhh DOEN!

Cor Doornbos

…vragen → cursus → kennis → …

Sinds afgelopen week staat er in de praktijk een echoapparaat. Daarom zijn Susanna en ik gestart met een zesdaagse cursus. In de eerste cursusdag leerden we met 13 medecursisten de schouder in beeld te brengen. Met een echoapparaat kun je als het ware in de schouder kijken. Bij zo’n zeer bewegelijk gewricht zijn veel spieren en banden belangrijk om de bewegingen in het gewricht te sturen. Normaal gaat dat geheel vanzelf, maar bij een blessure kan dat vanzelfsprekende zomaar verleden tijd zijn. Door goed door te vragen en uitgebreid lichamelijk onderzoek kom je als fysiotherapeut tot een “ik denk dat het …..”. Kortom, een waarschijnlijkheidsdiagnose. Wat zou het mooi zijn als je dan direct in je eigen behandelkamer zou kunnen onderzoeken of het klopt wat je denkt. De echo kan daar behulpzaam bij zijn. Je moet 100-200 verschillende “schouders” gezien hebben om te kunnen beoordelen wat afwijkend is en wat een gezonde variatie is. Met het echoapparaat kun je vooral structuren buiten het gewricht in beeld brengen: kapsel, banden, spieren, slijmbeurs. Het bijzondere is dat ook kunt zien hoe die banden en spieren functioneren als je beweegt.

Moet je als fysiotherapeut het werk van een radioloog willen doen? Kun je dat niet veel beter aan een deskundige over laten? Voor mij hangt het antwoord af van de kwaliteit die je kunt leveren als fysiotherapeut: doe het alleen als je oordeel betrouwbaar is, dus eigenlijk…. als je het even goed kunt als die radioloog. Ik weet nu niet of Susanna en ik dat gaan bereiken, maar we gaan er wel hard voor oefenen en over 6-9 maanden beslissen we of we goed genoeg zijn. Mogelijk dat we ook bij u het echo onderzoek kunnen inzetten. Dat doen we natuurlijk in overleg en in de eerste periode zonder conclusies te trekken!

Nu maar hopen dat de titel geen vicieuze cirkel is, maar een opwaartse spiraal!

Nog iets opvallends bij die cursussen: de medecursisten worden steeds jonger…..

Cor Doornbos 12-09-2016

De eerste afspraak

Tijdens de eerste afspraak gaat de fysiotherapeut met u op zoek naar de oorzaak van uw klachten. We starten met een uitgebreid intake-gesprek. Aansluitend vindt een lichamelijk onderzoek plaats. Aan het eind van de eerste afspraak maken we een behandelvoorstel en benoemen we concrete behandeldoelen. Als de omstandigheden of de mogelijkheden tijdens de behandelperiode veranderen, passen we de behandeling aan.

Contact

U kunt rechtstreeks een afspraak maken:

Adres: Truerderdyk 9,
Plaats: 9051 JB STIENS
Bel: (058) 257 52 50
E-mail: info@fysiostiens.nl

Aanmelden via website:

Online afspraak

 

 

FysioStiens  •  Truerderdyk 9  •  9051 JB STIENS  •  Tel: (058) 257 52 50  •  e-mail: info@fysiostiens.nl